Tag Archives: Vegen

Ved vegskilje

Berre tida og vegen.

Tida.
Og vegen.
Fortida er trygt plassert attom oss – godt synleg om vi berre ser oss attende.
Framtida ligg rundt ein sving, så vi veit ikkje korleis ho ser ut.
Likevel er det dit vi skal.
Rundt svingen.
Inn i framtida.

Kanskje tida tek innersvingen på oss?
Eller kanskje nokon tek oss att der vi går?

Så gikk je sakte hemover, hæin nådde meg på vegen.
Vi gikk som vi var børrføtte mot livets hemlighet.
Vi leides gjønnom skauen med to like redde hender.
Vi sa itte et kløyva ord, men neiggu om vi gret.

Om mårån sku vi skjeljas i et kors ved vegaskjellet,
Og lykka kæin en itte ha i æill evindlighet.
Je bære såg i aua på’n og så såg hæin i mine.
Det var som dogg i måråsol, men neiggu om vi gret.

Frå Trassvisa hennes Tora av Alf Prøysen

Ta deg tid når du kjem til vegskilje.

Løft blikket.
Det er berre tida og vegen.
Og du.
Veg kryssar veg.
Tida står stille.
Det er du som må ta vegvalet.
Er du sikker på kva som er rett veg?
Det er fort gjort å ta feil – og då kan det gå rett vest…

rettvest

P.S.
Ta ein titt på skilta ved vegskiljet!

Advertisements

Kommenter innlegget

Filed under Songtekstar, Sund fornuft